Biografia
Bolesław Makowski urodził się 30 grudnia 1880 roku w Pelplinie w rodzinie nauczyciela Michała i Marty z domu Redner, bratanicy biskupa chełmińskiego Leona Rednera. W latach 1890-1896 uczył się w Collegium Marianum w Pelplinie, a następnie w gimnazjum w Chełmnie, gdzie działał w tajnej organizacji filomackiej.
Po maturze w 1900 roku wstąpił do Seminarium Duchownego w Pelplinie. Jako kleryk został skazany w procesie filomatów pomorskich na sześć tygodni więzienia, które odbył w Tczewie. Święcenia kapłańskie przyjął 13 marca 1904 roku. Jako wikariusz w Starych Szkotach pod Gdańskiem studiował historię sztuki na Politechnice Gdańskiej. W latach 1907-1920 pełnił funkcję kuratusa szpitala NMP w Gdańsku.
W 1920 roku został radcą ds. kościelnych w Urzędzie Wojewódzkim Pomorskim w Toruniu. Był współzałożycielem Towarzystwa Filomatów Pomorskich. Od 25 marca 1922 roku pełnił urząd proboszcza w Chojnicach. W czasie jego posługi znacznie wzrosła frekwencja wiernych, przeprowadził też renowację chojnickiej fary, w tym gotyckich sklepień, oraz przejął od protestantów kościół w Krojantach. Opiekował się parafialnymi stowarzyszeniami młodzieży i pracował jako prezes Kuratorium Zakładu św. Boromeusza.
Był członkiem Mieszanej Komisji dla Spraw Sztuki Kościelnej w Pelplinie oraz członkiem zarządu Towarzystwa Naukowego w Toruniu. W 1928 roku mianowano go kanonikiem honorowym Kapituły Katedralnej w Pelplinie. Publikował liczne artykuły z dziedziny historii sztuki, w tym „Sztukę na Pomorzu”, pierwszą syntezę tej tematyki. Pełnił też funkcję kapelana 1 Batalionu Strzelców. Doprowadził do utworzenia w parafii licznych stowarzyszeń kościelnych oraz Akcji Katolickiej, a także starał się o utworzenie polskiej prowincji sióstr franciszkanek z siedzibą w Chojnicach.
Zmarł 25 października 1934 roku w Poznaniu. Pochowany został na Cmentarzu Parafialnym w Chojnicach. Jego pogrzeb 30 października stał się manifestacją katolickiego społeczeństwa miasta, a przewodniczył mu biskup Konstantyn Dominik.
Źródło: artykuł w Wikipedii