Józef Głowacki
Biografia
Józef Głowacki urodził się 18 stycznia 1890 roku w Pelplinie w rodzinie kupca Pawła i Julii z domu Radeła. Kształcił się w Collegium Marianum w Pelplinie, następnie w gimnazjach w Rawiczu i Śremie, gdzie działał w Towarzystwie Tomasza Zana. W latach 1907-1910 odbył praktykę handlową we Wrocławiu i Gdańsku, a następnie studiował w Wyższej Szkole Handlowej w Lipsku (1910-1912) oraz ekonomię i prawo na uniwersytetach w Tybindze, Strasburgu i akademii we Frankfurcie nad Menem.
W czasie studiów zaangażował się w działalność niepodległościową w ZMP „Zet” i innych organizacjach. W latach 1914-1918 służył na froncie zachodnim jako podporucznik artylerii polowej armii niemieckiej. Po wojnie włączył się w działalność plebiscytową i organizację struktur wojskowych na Pomorzu. W 1920 roku został komendantem wojewódzkim Zachodniej Straży Obywatelskiej w Poznaniu. Uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej, a w 1921 roku został przeniesiony do rezerwy w stopniu kapitana.
Od 1921 roku pracował w Banku Młynarzy SA w Poznaniu, był udziałowcem „Młyna Parowego” i prezesem Rady Nadzorczej Banku Ludowego w Zaniemyślu. W latach 30. prowadził własne biuro rewizyjno-powiernicze. Działał społecznie w organizacjach kombatanckich. W 1935 roku został posłem na Sejm IV kadencji, a w 1938 roku na Sejm V kadencji z listy BBWR i OZN.
W czasie okupacji pracował jako buchalter w Warszawie, współdziałając z Armią Krajową i Związkiem Odbudowy Rzeczypospolitej. Po wojnie został działaczem spółdzielczości rybackiej w Gdyni. Zmarł 31 stycznia 1972 roku w Gdańsku i został pochowany na cmentarzu Srebrzysko.