Witold Formański

Sędzia Sądu Najwyższego
22.11.1913 25.06.1998 Pelplin

Biografia

Witold Formański urodził się 22 listopada 1913 roku w Pelplinie. Był sędzią Sądu Najwyższego i jednym z najwybitniejszych praktyków prawa pracy w Polsce. Przed II wojną światową ukończył studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Poznańskiego. Karierę prawniczą rozpoczął w Starogardzie Gdańskim, gdzie podczas wkroczenia wojsk niemieckich we wrześniu 1939 roku był jedynym przedstawicielem władz sądowniczych. Aresztowany przez hitlerowców, trafił do Gdańska, a później do obozu Stutthof, skąd uciekł i ukrywał się do końca wojny. Brał udział w powstaniu warszawskim.

Po wojnie pełnił funkcje sędziego i prezesa Sądu Grodzkiego w Człuchowie, a od 1950 roku wiceprezesa Sądu Wojewódzkiego w Bydgoszczy. W latach 1956-1981 był sędzią Sądu Najwyższego w Warszawie, początkowo w Izbie Cywilnej, następnie w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych. Prowadził działalność popularyzującą prawo pracy, szkolił lekarzy z zakresu prawa cywilnego i publikował w czasopiśmie "Prawo i Życie".

W 1980 roku przewodniczył składowi sędziowskiemu, który zarejestrował NSZZ "Solidarność". W stanie wojennym nie zgodził się na kontynuowanie pracy w Sądzie Najwyższym i pozostał czynnym prawnikiem jako radca prawny dla różnych instytucji, w tym Senatu RP i Episkopatu Polski. Odznaczony medalem 10-lecia PRL i Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. Zmarł 25 czerwca 1998 roku w Warszawie.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Przewodniczenie składowi sędziowskiemu, który zalegalizował NSZZ Solidarność w 1980 roku
Praca jako sędzia Sądu Najwyższego w latach 1956-1981
Popularyzacja prawa pracy poprzez publikacje i szkolenia
Odznaczenie Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski

Ciekawostki

Był synem pomorskiego dziennikarza Leona Formańskiego
W czasie wojny uciekł z obozu Stutthof
W 1948 roku ożenił się z Jadwigą Radecką z Pozorskich

Udostępnij